Jaki jest kot orientalny? Charakter, wygląd i wymagania rasy

Kot orientalny to rasa stworzona przez człowieka, wyhodowana z myślą o określonym wyglądzie i temperamencie. W jej powstaniu wykorzystywano koty rosyjskie niebieskie, abisyńskie oraz brytyjskie krótkowłose, a następnie krzyżowano je z kotami syjamskimi, by utrwalić smukłą sylwetkę i wyjątkowo ekspresyjny charakter. Po II wojnie światowej populacja kotów orientalnych była na tyle mała, że rasa znalazła się na granicy wyginięcia – na szczęście udało się ją odbudować. Dziś występuje w dwóch odmianach: krótkowłosej i długowłosej. To koty eleganckie, smukłe, „atletyczne”. Są przy tym bardzo towarzyskie, żywiołowe i nastawione na kontakt z człowiekiem, co czyni z nich oddanych, ale też wymagających domowników.

Kot orientalny – opis rasy, wygląd, charakter, pielęgnacja i zdrowie

Kraj pochodzenia rasy: Wielka Brytania.

Masa ciała: ok. 2,5 kg (samice) – 4,5 kg (samce).

Średnia długość życia: rasa długowieczna – zwykle 15-20 lat.

Cechy budowy zewnętrznej: uszy bardzo duże, szerokie u nasady, osadzone w linii klina; oczy migdałowe, lekko ukośne, najlepiej intensywnie zielone; głowa duża i klinowata; szyja długa i smukła; ciało średniej wielkości, wydłużone i sprężyste, ale nie masywne; ramiona i klatka piersiowa o zbliżonej szerokości do bioder; nogi długie i szczupłe; stopy owalne; ogon długi, cienki u nasady, giętki, zwężający się ku ostremu końcowi.

Rodzaj futra: koty orientalne występują w odmianie krótko- i długowłosej (zależnie od genów). W obu przypadkach włos przylega do ciała, jest błyszczący i jedwabisty w dotyku. Choć wiele osobników bywa jednobarwnych, rasa słynie z ogromnej liczby umaszczeń (niekiedy podaje się nawet ok. 300 wariantów). W hodowli uznaje się wszystkie kolory bez bieli i bez białych znaczeń.

Ciekawostka: ze względu na ciekawość świata, „gadatliwość” i potrzebę współpracy z człowiekiem, koty orientalne bywają nazywane „kocimi border collie”.

Pochodzenie i historia – jak powstała ta rasa?

Współczesny kot orientalny jest rasą sztucznie odtworzoną i rozwijaną selekcyjnie. W programach hodowlanych krzyżowano m.in. koty rosyjskie niebieskie, abisyńskie i brytyjskie krótkowłose, a następnie potomstwo łączono z kotami syjamskimi. Celem było uzyskanie określonej, smukłej budowy oraz temperamentu: inteligentnego, energicznego i silnie zorientowanego na człowieka. Początkowo różne odmiany barwne traktowano jako odrębne rasy, jednak z czasem połączono je pod jedną nazwą „kot orientalny”, rozróżniając jedynie odmianę krótko- i długowłosą.

W 1970 roku brytyjskie koty orientalne trafiły do USA, gdzie rozpoczęto kolejne krzyżowania – tym razem m.in. z amerykańskimi kotami krótkowłosymi. Pozwoliło to dodatkowo poszerzyć pulę barw i wzorów umaszczeń. W pewnym momencie zdecydowano się jednak wyodrębnić koty o umaszczeniu czekoladowym i nadać im nazwę „Havana brown”, tworząc osobną rasę o orientalnych korzeniach.

Charakter i usposobienie kota orientalnego – dla kogo będzie najlepszy?

Koty orientalne odziedziczyły wiele cech po syjamskich przodkach. Są żywiołowe, energiczne i bardzo inteligentne – uwielbiają zabawy, wyzwania oraz aktywności angażujące głowę. Zwykle są towarzyskie, otwarte na ludzi, łatwo się socjalizują i dobrze odnajdują się w domu, w którym dużo się dzieje. To także koty „rozmowne”: potrafią miauczeć, nawoływać, a nawet sprawiać wrażenie, jakby prowadziły dialog z opiekunem. Jeśli więc ktoś marzy o kocie cichym i mało absorbującym, rasa orientalna raczej nie spełni tych oczekiwań.

Orientale bywają uparte i bardzo zdeterminowane w dążeniu do celu. Są wytrwałe, nie odpuszczają łatwo i potrafią konsekwentnie „negocjować” – na przykład wtedy, gdy coś je interesuje, a drzwi do pomieszczenia pozostają zamknięte. Ich silna osobowość może zaskakiwać, bo stoi w kontraście do szczupłej, delikatnej sylwetki. To koty pewne siebie, które niechętnie ustępują, również w kontaktach z większym kotem czy psem.

Z ludźmi nawiązują stabilne relacje, najczęściej bez wyraźnego faworyzowania jednej osoby w domu. Są przy tym dość wyrozumiałe na domowe dźwięki i codzienny ruch, a jednocześnie znakomicie dopasowują się do sytuacji. Przede wszystkim jednak potrzebują uwagi – zarówno psychicznej, jak i fizycznej. Lubią bliskość, głaskanie, często dobrze tolerują noszenie na rękach i nierzadko uważają spanie z opiekunem za oczywistość. Długotrwałe ignorowanie może odbić się na ich samopoczuciu i zachowaniu: kot staje się sfrustrowany, a w skrajnych przypadkach może rozwinąć zaburzenia o podłożu stresowym.

Wymagania i pielęgnacja – jak dbać o kota orientalnego?

Koty orientalne są bardzo skoczne i sprawne, co zawdzięczają m.in. mocnym tylnym nogom. Dlatego warto zadbać o przemyślaną aranżację przestrzeni: wysokie drapaki, półki, stabilne ciągi komunikacyjne oraz miejsca do obserwowania otoczenia z góry są dla nich świetnym rozwiązaniem.

Co ciekawe, te koty potrafią „przywiązywać się” do przedmiotów. Często mają ulubione zabawki, które traktują niemal jak skarb, więc dobrze pilnować, by nie znikały na stałe pod szafą czy kanapą – niektóre koty naprawdę potrafią to przeżywać. Ich inteligencja i ciekawość sprawiają, że będą eksplorować każdy zakamarek: szafy, szuflady, półki. Jeśli kocie „grzebanie” w rzeczach jest problemem, konieczne może być zabezpieczenie mebli.

Z tego samego powodu absolutną podstawą są solidne zabezpieczenia okien i balkonów. Siatki muszą być szczelne i wytrzymałe – nawet niewielka dziura czy luz może zostać wykorzystany przez zwinnego, zdeterminowanego kota.

Pielęgnacja futra nie jest szczególnie trudna, choć oczywiście warto czesać je regularnie – zwłaszcza u odmiany długowłosej. Warto przy tym sięgać po odpowiednie środki pielęgnacyjne dla kotów, które pomagają utrzymać sierść w dobrej kondycji i ułatwiają codzienną pielęgnację. Bardzo ważna jest natomiast – jak w przypadku wszystkich zwierząt domowych – profilaktyka weterynaryjna: pilnowanie terminów szczepień (również u kotów niewychodzących), odrobaczania i kontroli stanu zdrowia.

Istotna jest także dieta: mokra karma dla kota, wysokomięsna, bogata w pełnowartościowe białko pochodzenia zwierzęcego oraz nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3. Taki sposób żywienia wspiera energię, kondycję, a także zdrowie skóry i połysk sierści.

Over Zoo Over Nano Gel Żel dla psów i kotów 125 ml

Over Zoo Ear Wipes Chusteczki do pielęgnacji uszu dla psa, kota i gryzoni 50 szt

Over Zoo Keto Spray do miejscowej pielęgnacji skóry dla psów i kotów 100 ml

Zdrowie kota orientalnego – na co zwrócić uwagę?

Koty orientalne mogą mieć predyspozycje do chorób wrodzonych i dziedzicznych. Wymienia się m.in.:
− wielotorbielowatość nerek (PKD),
− kardiomiopatię przerostową (HCM),
− kardiomiopatię rozstrzeniową (DCM),
− postępujące zwyrodnienie siatkówki (PRA),
− polidaktylię (nieprawidłową liczbę palców),
− zez,
− deformacje szczęki,
− gangliozydozę,
− mukopolisacharydozę typu VI,
− syndrom falującej skóry kotów,
− zwiększoną podatność na alergie,
− zwiększone ryzyko rozwoju chłoniaka.

Dlatego przed zakupem kota tej rasy warto bezwzględnie zapoznać się z dokumentacją nie tylko kocięcia, ale też jego rodziców – zwłaszcza pod kątem badań w kierunku chorób o podłożu genetycznym i praktyk hodowlanych (testy, profilaktyka, socjalizacja).

Zapamiętaj!
Kot rasowy to zwierzę posiadające wielopokoleniowy rodowód i pochodzące z legalnie działającej hodowli. Wybierając hodowlę, najlepiej kierować się tym, czy jest zrzeszona w jednej z federacji podlegających pod World Cat Congress (WCC) – organizację narzucającą wytyczne dotyczące dobrostanu zwierząt oraz standardów postępowania, w tym minimalnego wieku wydawania kociąt do nowych domów (12 tygodni). W przeciwnym razie łatwo nieświadomie wesprzeć pseudohodowlę, w której dobro zwierząt przegrywa z nastawieniem na zysk.

Q&A – najczęściej zadawane pytania o tę rasę

Czy kot orientalny to dobry wybór dla początkujących?
Tak, ale pod warunkiem, że wiesz, w co się „pakujesz”. To rasa bardzo kontaktowa, aktywna i wymagająca uwagi, więc sprawdzi się u osób, które chcą kota-partnera do wspólnego życia, a nie spokojnego samotnika.

Czy koty orientalne są głośne?
Często tak. To jedna z najbardziej „gadatliwych” ras – potrafią nawoływać opiekuna i domagać się interakcji. Jeśli zależy Ci na ciszy, to może nie być najlepszy wybór.

Czy ta rasa nadaje się do domu z dziećmi?
Zwykle tak, o ile najmłodsi domownicy szanują kocie granice i wiedzą, jak obchodzić się ze zwierzęciem. Orientale są towarzyskie i ciekawskie, ale nie lubią nachalności ani ciągłego zaczepiania.

Czy kot orientalny może zostać sam w domu na wiele godzin?
Raczej nie. Długotrwała samotność bywa dla nich trudna i może prowadzić do stresu oraz problemów behawioralnych. Jeśli często jesteś poza domem, rozważ drugiego kota o podobnym temperamencie lub rasę bardziej niezależną.

Autor: M. Biegańska-Hendryk